จากแมงดาสู่เจ้าพ่อคลับ: เมื่อความฝันของ Ricky พังไม่เป็นท่าใน 'แสบ!! แบบมาเฟีย'

เมื่อแมงดาข้างถนนอย่าง ริกกี้ (Mario Casas) ต้องการยกระดับตัวเองขึ้นมาเป็นเจ้าของคลับหรูเพื่อเป็นของขวัญให้แม่ที่กำลังจะพ้นโทษ เขาไม่รู้เลยว่าความฝันนี้จะพาเขาเข้าไปพัวพันกับมาเฟียขาโหดและตำรวจที่ไร้ยางอาย แสบ!! แบบมาเฟีย (Carne de neón, 2010) เป็นหนังสเปนที่พยายามผสมผสานความตลกร้ายเข้ากับหนังอาชญากรรม แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่ลงตัวเท่าที่ควร

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

ริกกี้เป็นแมงดาที่ทำงานบนถนนร่วมกับเพื่อนซี้ แองเจลิโต้ (Vicente Romero Sánchez) พวกเขามีความฝันร่วมกันคือเปิดคลับชื่อ ฮิโรชิม่า ซึ่งริกกี้หวังจะมอบให้แม่ของเขาที่กำลังจะออกจากคุกเป็นของขวัญ แต่เมื่อพวกเขาปฏิเสธที่จะจ่ายค่าส่วยให้กับเจ้าพ่อมาเฟีย ชีโน่ (Darío Grandinetti) ชีวิตของทั้งคู่ก็เริ่มตกอยู่ในอันตราย ในขณะเดียวกัน ตำรวจที่ทุจริตอย่าง เอล นิโญ่ (Luciano Cáceres) ก็กำลังเล่นเกมสองหน้ากับชีโน่ ทำให้ริกกี้และแองเจลิโต้ต้องหาทางเอาตัวรอดท่ามกลางความขัดแย้งที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

งานการแสดงและตัวละคร

Mario Casas ในบทริกกี้ แสดงให้เห็นถึงเสน่ห์และความมุ่งมั่นของตัวละคร แต่บทที่ได้รับกลับไม่ลึกซึ้งพอให้เขาสร้างมิติได้มากนัก Vicente Romero Sánchez ในบทแองเจลิโต้ เพื่อนซี้ที่ดูจะตลกและซื่อบื้อ แต่ก็เป็นตัวละครที่มีพัฒนาการน้อย Macarena Gómez รับบท ลา คานิฆ่า โสเภณีสาวที่กลายมาเป็นความรักของริกกี้ แม้จะสวยและมีพลังแต่กลับถูกใช้เป็นองค์ประกอบตกแต่งมากกว่า Darío Grandinetti ในบทชีโน่ มาเฟียผู้ร้ายกาจที่ดูน่ากลัว แต่กลับขาดมิติของตัวร้ายที่น่าสนใจ โดยรวมแล้ว นักแสดงทำหน้าที่ได้ดีตามบท แต่บทเองก็ไม่เอื้อให้พวกเขาได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ผู้กำกับ Miguel Ángel Vivas พยายามสร้างบรรยากาศที่ดิบและสมจริงของโลกใต้ดินในสเปน ภาพถ่ายในยามค่ำคืนและแสงสีของคลับให้ความรู้สึกที่สวยงาม แต่การตัดต่อในบางฉากโดยเฉพาะฉากแอคชั่นกลับดูสะดุดและไม่ลื่นไหล ดนตรีประกอบโดย Julio de la Rosa ช่วยเพิ่มอารมณ์ให้กับหนัง โดยเฉพาะจังหวะที่เร้าใจในฉากตึงเครียด แต่ก็ยังขาดเอกลักษณ์ที่โดดเด่น หนังพยายามผสมผสานอารมณ์ขันแบบตลกร้ายเข้ากับความรุนแรง แต่การเปลี่ยนผ่านระหว่างอารมณ์เหล่านี้กลับไม่ราบรื่น ทำลายความต่อเนื่องของเรื่อง

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

แม้หนังจะพยายามเล่าเรื่องราวของการไต่เต้าทางสังคมและความฝันที่ถูกบดขยี้ด้วยความจริงอันโหดร้าย แต่พล็อตกลับเต็มไปด้วยความคุ้นเคยและคาดเดาได้ง่าย ตัวละครหลักขาดการพัฒนาทำให้ผู้ชมไม่สามารถอินกับเส้นทางของพวกเขาได้อย่างแท้จริง นอกจากนี้ การดำเนินเรื่องที่ค่อนข้างช้าในช่วงกลางทำให้หนังสูญเสียโมเมนตัม จุดเด่นที่พอจะชื่นชมได้คือการถ่ายทอดวัฒนธรรมสเปนและโลกของอาชญากรรมที่ดูสมจริง แต่โดยรวมแล้ว แสบ!! แบบมาเฟีย ยังไม่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของหนังแนวนี้ไปได้

สรุป

สำหรับแฟนหนังอาชญากรรมที่ต้องการดูอะไรเบาสมอง <strong>แสบ!! แบบมาเฟีย</strong> อาจให้ความบันเทิงพอประมาณ แต่ถ้าคุณคาดหวังเนื้อเรื่องที่ลึกซึ้งหรือการพลิกผันที่น่าจดจำ คุณอาจผิดหวัง หนังเหมาะกับคอหนังสเปนที่อยากเห็นผลงานของ Mario Casas ในช่วงต้นอาชีพ หรือผู้ที่ชื่นชอบหนังแนวนี้แบบไม่ซีเรียส